Gevangen
Gevangene van mijn eigen lichaam door pijn, verdriet en gedachten die in het rond dwalen.De antwoorden in mijn ziel zoekende en steeds verder afdalen.In de donkerste hoeken op zoek naar de waarheid, alles begrijpen en kunnen voelen.Waarom mensen dingen niet anders kunnen doen en zo goed begrijp wat ze bedoelen.Voel ik me nu zo alleen en het lijkt of ik aan het wachten ben en tel de dagen.Hoor het tikken van de klok en het gepruttel van de zuurstof en zit met zoveel vragen.Eigenlijk heb ik maar een wens, ik zou het fijn vinden als jullie niet meer hoefde te lijden.Zoveel mensen in zo’n lange tijd, zoveel pijn dat ik er onder bedolven ben en steeds verder aan het afglijden.De liefde leeft nog in mijn hart maar ik voel mijn kracht afnemen met de dag.Zo gaan in stilte de dagen voorbij dag na dag.
